Afgelopen zaterdag speelde Captain Ortega en The Matter in een overvol Cafe Allicht. Nadat de kroegeigenaar zijn stembanden had uitgespuugd en het publiek welkom was geheten, beet Captain Ortega de spits af. Voor deze band was het natuurlijk extra spannend aangezien dit hun eerste optreden was. De drummer opende agressief en de overvolle kroeg was meteen een en al oor. Captain Ortega had een aantal meebrullers, waaronder een heus Nijmegen Rock City nummer. De pornosolo’s van Bard (gitarist) vielen een beetje weg in het geluid, maar dit alles werd ronduit goed gemaakt door de cover van ACDC, Highway to Hell, met bijbehorend schreeuwstem van gitarist/zanger Hanne. Mochten er snorkels aanwezig zijn, dan waren deze allang weggejaagd, Nijmegen Rock City!!!

Toen The Matter aanving was de benauwdheid in het cafe erg toegenomen, wat nogal wat zweet opbracht. Dit doet een zwoel zomer kroeg gevoel altijd goed. Wat meteen opviel was een excellerende basis bij deze band. De drummer en de bassist waren erg goed op elkaar ingespeeld en de bassist genoot zichtbaar van de, bij vlagen ingewikkelde, ritmes. Hier en daar een cover van Jimmy Hendrix terwijl deze vanaf de muur over de schouder van de bassist goedkeurend toekeek. Dik respect voor de gitarist Bard, die voor de tweede keer op het podium stond, terwijl het onder het publiek al gloeiend heet was.

Het was een erg geslaagde avond en de kroeg was goed gevuld en goed heet. Ik heb zin in de zomer!

Afgelopen zondag was Battle of the bands 2010. Dit vond plaats in de Deut en cafe de Opera, alwaar afgewisseld de bands optraden. De winnaar van het festival mag dit jaar op Rock Royale staan op het Koningsplein.

Na een spannende strijd, waar Corduroy, Loes Swinkels, Revenging Juliet en Taxidermist het tegen elkaar opnamen, bleek dat het toch weer erg moeilijk was om met 1 winnaar uit de bus te komen. Na het tellen van alle stemmen is het namelijk een gelijkspel geworden. De twee winnaars die dan ook terug mogen komen deze zomer zijn geworden, Taxidermist en Corduroy. Revenging Juliet en Loes Swinkels kregen een strippenkaart voor gratis drank.

Het was een geslaagde middag waar van concurrentie nauwelijks sprake was. De fles prosecco voor de winnaar werd joviaal onder alle bands gedeelt. Tot snel op Rock Royale

Bron: 3v12 A/N

Dat Pantera na al die jaren nog steeds een inspiratiebron blijkt voor hedendaagse metalbands is een zegen. De Nijmegenaren van Intero zijn een schoolvoorbeeld van hoe dat eruit hoort te zien: opruiend, beukend, groovend en op de voorgrond een energieke schreeuwlelijk.
Vanavond staat de band voor het eerst weer op het podium met gitarist Tjeerd. Van zijn kwetsuur is niets meer te merken en hij bepaalt als vanouds het bandgeluid. De vergelijking met wijlen Pantera-gitarist Dimebag Darrel stopt niet bij het kapsel.

Bron: www.fileunder.nl

Afgelopen nacht kwam Pieter Holkenborg, de zanger van Automatic Sam, ons aller Stonehead tegen in de NDRGRND in Nijmegen. Hij vroeg hem waarom er nog geen stukje op File Under stond van hun album Hot Foot Oil.

Nou, daar was een redelijk goede reden voor: in december stond er op hun MySpace-site dat Hot Foot Oil bijna uitverkocht was. Nou blijk ik destijds niet helemaal goed gelezen te hebben, want Hot Foot Oil verschijnt dit jaar ook nog op vinyl. Bovendien trekken ze met hun maten van Shaking Godspeed binnenkort Europa door om her en der zalen onveilig te maken. Dat zijn twee goede excuses om alsnog een stukje te wijden aan het debuutalbum van deze Achterhoekers die tegenwoordig Nijmegen als uitvalsbasis hebben.

Dat ze dit nadrukkelijk noemen is ook niet zo raar, want Nijmegen heeft de laatste tijd bewezen een donderssterke rockstad te zijn met De Staat, Black Bottle Riot en Shaking Godspeed. En daartussen kan Automatic Sam makkelijk mee. De cd Hot Foot Oil telt maar zes nummers, maar de tracks zijn zo lekker uitgesponnen (met het afsluitende “When She Starts Singing” dat richting het kwartier gaat en de toptrack is van dit album) dat de normale cd-lengte van drie kwartier toch nog bijna gehaald wordt. Door hun basis van eigenwijze rauwe hardrock met machtige riffs mengen ze stoner en psychedelica en vuige blues. Dat levert ze niet de originaliteitsprijs op, maar de inzet en uitvoering in de songs compenseert dit met speels gemak. Want voor een track als het lekker bokkige “Gimme Something” verdienen ze alle lof.

Black Bottle Riot opent de avond, die verder zal bestaan uit een eerbetoon aan The Stooges door een speciaal voor de gelegenheid samengestelde tribute-band.

Terwijl de zaal zich vult, spelen de vier heren uit Nijmegen een set van ruige southern rock, gemengd met jaren zeventig bluesrock. De riffs doen soms denken aan een late Ozzy en aan jaren negentig bands uit de heavy rock.

De drummer weet met enthousiasme en dynamiek zijn grooves overtuigend de zaal in te slaan en met de bottleneck passages van de leadgitarist krijgt het geheel een flinke dosis verfrissing. Vooral het gitaargeluid in het laatste nummer Stay Hungry mengt super met de bottleneck-riffing. Er klinkt veel warmte in de sound met een handjevol scheurende hi-gain. Heel charmant.
De set biedt veel afwisseling, met zelfs een ballad erin. Het publiek krijgt typische Amerikaanse bluesrock voorgeschoteld. Hoogtepunt is een verrassende mondharmonica-solo midden in een van de laatste nummers.

Het tweede gedeelte van de avond wordt al door Black Bottle Riot ingeluid met hun laatste woorden “I’m hungry voor rock-’n-roll”. De zaal heeft er ook zin in. Want de vroege Iggy Pop met de Stooges, dat is feest!

Het is een rustig en verlaten weggetje, de weg naar jongerencentrum Staddijk. Punklegendes UK Subs en The Vibrators, goed voor een aantal top 40-hits rond 1980, lijken de vleesgeworden tegenstelling, door in vogelvlucht door dertig jaar punkgeschiedenis te gaan.

De eerste Club 3VOOR12/Arnhem-Nijmegen van het nieuwe decennium was een eigenzinnige met de lokale helden Do Not Run We Are Your Friends (DNRWAYF) en het Zweedse Gösta Berlings Saga. De Zweden lieten zien dat hun aanwezigheid op Eurosonic niet voor niets was, progrock kan zeker nog fris klinken. 

De zeven leden van DNRWAYF wisten met hun Рdoor sommigen betiteld als moeilijke Рmuziek een goed gevuld Merleyn beet te pakken en pas los te laten toen G̦sta Berlings Saga het podium overnam!

In Merleyn vindt het door GroenLinks Nijmegen georganiseerde publieke debat plaats over de toekomst van popcultuur in de Keizerstad. Gaat het wel goed met de Nijmeegse keten van de popmuziek, van muzikant tot en met de festivals? Doen we er als stad voldoende aan om Nijmegen stevig op de kaart te zetten als Nijmegen Rock City? Alle partijen van belang zijn vertegenwoordigd: directeur Toine Tax namens Doornroosje, Achmed Boukiour van Stichting PAN, Peter Onstein van Big Mouth Music, Ron Schoonwater van OJC Staddijk en Pieter Klaassen van cultureel centrum De Lindenberg kruisen de degens. Het debat – onder leiding van Jeroen de Haan-Rißmann – spitst zich gaandeweg toe op de huidige culturele infrastructuur en de mogelijkheid tot groei en verbeterde samenwerking in de toekomst.

LEES VERDER…