“Of we zin hebben om met Carnaval te spelen in Oostenrijk, tijdens Rosenmontag 2010?” Zondag heen, maandag spelen, dinsdag weer terug, backline aanwezig, volledig pension in Gasthof Kreuz, plus een benzinekostenvergoeding? Daar hoeft Emperors Of The Black niet lang over na te denken.

Speciaal voor Nijmegen Rock City maakte onze eigen Keizers een reisverslag.

“Of we zin hebben om met Carnaval te spelen in Oostenrijk, tijdens Rosenmontag 2010?” Zondag heen, maandag spelen, dinsdag weer terug, backline aanwezig, volledig pension in Gasthof Kreuz, plus een benzinekostenvergoeding? Daar hoeft Emperors Of The Black niet lang over na te denken.

De heenreis

Op Valentijns-ochtend stappen we met de band in de auto. We zijn zo slim geweest om twee chauffeurs te regelen: Jeroen Vaessen (tevens geluidsman), in een Skoda stationcar en Martijn Ophoff (a.k.a. bassist van Obeah), in een fijne Mercedes. Na een dagje asfalt en pekel verslinden op de autobahn arriveren we rond 19.00 uur bij Gasthof Kreuz in Rankweil, Oostenrijk. Het is een echte klassieke herberg, waar normaal vooral mensen van boven 50 vertoeven, zo ook op deze avond. We worden meteen met open armen ontvangen. Onze drummer (Peter) kent men al van Bambix en die Nijmeegse band staat daar in hoog aanzien. Bij binnenkomst staan de halve liters Mohrenbrau dus al op ons te wachten. Vol ongeloof maken we kennis met de Oostenrijkse gastvrijheid. We krijgen meteen de menukaart onder onze neus en mogen bestellen wat we willen. Bier bijbestellen hoeft niet, de Mohrenbrau wordt automatisch aangevuld.

De 1e avond

Na het eten schuiven Gernold en Thomas aan bij de band. Beide heren werken in Gasthof Kreuz en Gernold is tevens één van de zoons van de eigenaresse. Of we zin hebben in schnaps of Jagermeister wordt niet gevraagd. De drank wordt onder onze neus geschoven en ieder glas wordt voorzien van een luid applaus. We trekken heel wat bekijks bij de vele stamgasten, maar die zien er gelukkig allemaal de lol van in. Aan de tafel naast ons begint een oudere heer te spelen op een accordeon. Even later komt daar nog een oude hippie op gitaar bij. Vanaf dan begint de avond langzaam een waas te worden, van schnaps via applaus naar meer Mohrenbrau en een lijn snuiftabak van Thomas. Ook de Hollandse groenten zijn de Oostenrijkers niet vreemd, hier is volledig pension pas echt ‘volledig’. Als de bar sluit nemen we een blad bier mee naar de hotelkamer en gaan daar nog even lekker door, compleet met een potje ‘couch diving’ onder leiding van Martijn. Hier en daar valt er een schilderijtje van de muur…

Dag 2

De volgende dag wordt gekenmerkt door ernstige brakheid. We brengen een bezoek aan de Basiliek van Rankweil om wat cultuur op te snuiven en maken een kleine boswandeling om ook wat van de natuur te proeven. Allemaal erg mooi, maar ernstig moeilijk als je hoofd bezoek heeft van die kabouter met die grote hamer.

Aan het eind van de middag ondergaat het gasthof een gedaanteverwisseling. De kleedjes worden van tafel gehaald, de beelden worden opgeborgen, de menukaart versimpeld en alle glas vervangen door plastic. Ondertussen is men buiten klaar met het inrichten van de tent, waar de bands zullen optreden. Na het avondeten zijn we allemaal enigszins over onze kater heen en verbazen we ons over de condities waaronder we op moeten gaan treden. Buiten ligt een dik pak sneeuw, maar de tent is niet verwarmd. De lichtshow bestaat uit één TL balk, voorzien van een paar rode filters. Verder hangt er alleen een lichtkrant die non-stop zeg: “TITTEN UND SCHWANZE, FUER MAMA”. De PA bestaat uit bijeen geraapte spullen, met heel veel laag, een beetje hoog en praktisch geen midden. Verder staat er een 16-kanaals mengtafel, maar als je toch geen effecten hebt dan is dat meer dan genoeg. Uit de speakers klinkt Bambix…

Het optreden

Aan het begin van de avond begint het Gasthof Kreuz goed vol te lopen. Rankweil mag dan maar een klein dorp zijn, de jaarlijkse Rosenmontag blijkt een begrip te zijn in de hele regio. Iedere Voralbergse alternatieveling tussen de 16 en 35 jaar wil dit niet missen. Het duurt niet lang of er zijn zo’n 500 man op het terrein, compleet met de nodige Bambix T-shirts. Een wereld van verschil met de avond ervoor. Wij voelen ons vereerd dat Emperors Of The Black de headliner van de avond is.

Voor ons speelt de Voralbergse punk band IONU. De tent is bomvol en het publiek gaat uit z’n dak. Alleen tegen de tijd dat wij op moeten is de tent grotendeels leeg gelopen. Er waren nog zo’n 50 man over, de rest was binnen op zoek gegaan naar een temperatuur boven het vriespunt. Tja, wie kan ze dat verwijten? Je gaat voor een onbekend Nederlands bandje niet staan blauwbekken. Na een korte linecheck beginnen we met spelen, vastbesloten om goed te gaan vlammen. Op verzoek van de organisatie hebben we veel Kyuss nummers toegevoegd aan de set, want daar zouden wel wat liefhebbers voor zijn. Dit blijkt helemaal te kloppen. Tijdens de eerste nummers beginnen meer mensen de tent binnen te druppelen en de hoofdjes beginnen op en neer te gaan. Na een aantal nummers zit de tent weer vol en beginnen een paar mensen air guitar te spelen. Halverwege de gig gaat iedereen uit z’n plaat. Kreten als “SUPER GEIL JA!” worden non-stop naar het podium geslingerd. De eerste twee rijen bezoekers zijn air guitar aan het spelen en/of aan het headbangen. Achterin de zaal staat Thomas op de bar te dansen. Één gast zit als een biddende moslim op z’n knieën met z’n hoofd in een PA speaker. Ondertussen blijkt dat men de lichtkrant heeft aangepast, geen ‘titten und schwanze’ meer, nee nu staat er ‘KYUSS KISS EMPERORS ASS’. Ook onze eigen nummers worden goed ontvangen door het publiek. Helaas blijkt de backline niet helemaal Emperors-proof. De basversterker kraakt als een dolle, de basdrum blijft aan het schuiven en snare standaard zakt spontaan 10 centimeter omlaag. Toch mag dit de pret niet drukken. Met de toegift trakteren we op Karma to Burn en nog meer Kyuss. Het publiek neemt geen genoegen met de toegift, pakt de microfoon en schreeuwt om meer. Helaas is de vergunning verstreken en moeten we stoppen. Moe maar voldaan houden we het voor gezien.

De afterparty

“Of we nog even meegaan naar de afterparty?” Het bier begon net pas weer te smaken en we stonden nog strak van de adrenaline door het optreden. Graag dus! We namen een smal paadje achter het gasthof en komen uit bij een gebouw dat lijkt op een klein schuurtje. Eenmaal binnen blijkt dat we in het persoonlijk domein van de zonen van de eigenaresse zijn beland: een zaal met een capaciteit van zo’n 200 man, compleet met bar en een podium inclusief live band. Zo te zien allemaal niet echt legaal en/of arbo verantwoord, but what do we care? We vragen of wij ook nog wat bier kunnen krijgen en meteen krijgen we een tree Mohrenbrau in onze handen. Er lijkt geen einde te komen aan die Oostenrijkse gastvrijheid. Om 02.00 uur houden onze chauffeurs het voor gezien, want de volgende dag moeten er weer heel wat kilometers verslonden worden. De band gaat nog even door, om 06.00 uur waggelen de laatste bandleden naar hun hotelkamer. RANKWEIL ROCKCITY!!!

Voor een fotoverslag van deze trip check:
www.myspace.com/emperorsoftheblack
of check Emperors Of The Black op facebook