bron: deavonturenvanmisterbluesky.blogspot.com

Afgelopen zondag speelden we in het kader van Nijmegen Rock City een akoestisch optreden in de Plupub, samen met onze vrienden van DNRWAYF. Niet om te slijmen, maar met de mensen van NRC en DNRWAYF heb je al een dozijn gezelligheid te pakken, dus dat we onze pianostandaard weer eens vergeten waren kon de pret niet drukken. Voordat we op gingen hebben we buiten in de kou nog even gerepeteerd, want hela hola: ons nieuwe liedje was nog niet af.

In de plupub was het zondag lekker warm, lekker vol, en iemand was zo vriendelijk geweest om grote hoeveelheden erwtensoep mee te nemen van huis en daar niet al te gierig mee om te springen. Het optreden was zo’n optreden dat zit als een grote, warme trui. Vanaf de eerste noot luisterde iedereen. Ik herhaal: iedereen luisterde. Dus niet dat er tijdens een goedgetimede break opeens een luid “dus ik zeg tegen tante Annie…” van achteruit de pub klonk, neen mensen: men luisterde aandachtig en klapte na afloop. Ook altijd fijn: we eindigden het optreden met meer publiek dan we begonnen. Wordt toch in het algemeen beschouwd als een teken van waardering.

Na ons eigen optreden (wat ging ons nieuwe nummer fijn! en ik geloof dat het publiek het waardeerde! hoezee alom) genoten we van het akoestische (maar niet minder auditief geweldadige) optreden van onze homies van DNRWAYF. Het zevenkoppige gezelschap paste maar net op het podium plus vijf gestapelde bierkratjes, wat als gevolg had dat gitarist Mark in de vensterbank regelmatig een benepen (en grappig) gezicht trok wanneer de zorgvuldig in zijn oor geparkeerde trompet iets te luid tetterde. Toen ik bij de aankondiging van het nummer “Monkeyflight” iets te luid riep: ‘oh, maar die ken ik!’ werd ik pardoes uitgenodigd om mee te zingen. Kon ik natuurlijk niet (want grote bluf), maar wat niet is kan nog komen: DNRWAYF et nous hebben plannen voor een stadiontour (check de data op onze site).

Na het optreden nog fijn bijgebuurt met verschillende lang-niet-geziene mensen, en daarna fris en op tijd weer naar huis. Met een warm gevoel vanbinnen. Met de stem van die irritante SNS-reclames: zoe kan het oek!

Oh ja: hier nog even ons nieuwe liedje. Buiten bij de plupub opgenomen. Live. Gelieve niet te letten op mijn kapsel (links), bij voorbaat dank.